تسلیت در پی درگذشت حجت الاسلام کربلایی سید عبد الله موسوی
بسم الله الرحمن الرحیم
«وَ مَنْ یُهاجِرْ فی سَبیلِ اللّهِ یَجِدْ فِی الْأَرْضِ مُراغَماً کَثیراً وَ سَعَةً وَ مَنْ یَخْرُجْ مِنْ بَیْتِهِ مُهاجِراً إِلَى اللّهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ یُدْرِکْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللّهِ وَ کانَ اللّهُ غَفُوراً رَحیماً (سوره نساء آیه ۱۰۰)» در گذشت طلبه با اخلاص ، مزین به خلق نیکو و مستغرق در الطاف الهی مرحوم مغفور محب آل الله و درس آموز مکتب امام صادق (علیه السلام) حضرت حجت الاسلام سید عبد الله موسوی قلب مارا به درد آورد بی شک زندگی افرادی چون او الگویی برای همگان است تا باور کنند در پیچ و خم های زندگی دنیا می توان جهت صبغه الهی را در تمام اعمال خود حفظ نمود او مهاجری به سمت حضرت حق بود که از فرخی به سمت تعلیم علوم حوزوی (دینی و الهی ) گام برداشت در حوزه علمیه حضرت قائم (عج) در تهران مسیر خود را پیدا نمود و در حوره علمیه قم پا در مسیر تهذیب و تعلیم نهاد دوران تحمل بیماری او برای همه ما درس بود دقیقا در اوج بیماری از ملاقات کنندگان ملاحظه بیمار تخت همسایه را داشت و سفارش مراعات احوال آنان را می نمود . او پله های اخلاق را یکی یکی در نوردید و در روزگار کوتاه بیماری به اوج قله انسانی خود عروج نمود ما از او جز خوبی سراغ نداریم خدایش رحمت کند .یقینا احساس ما بر این است که او با قلبی آسوده به سمت پرودگار خود پرکشید و در جوار اجداد طاهرینش انشاء الله متنعم به الطاف الهی است ، اینجانب با قلبی آغشته به جوهر حزن و غم، این ضایعه اسفناک را خدمت خاندان معزی خاصه عمو سید باقر ، فرزندان او ، همسر مکرمه و همه خاندان معزی و همه کسانی که با این خاندان نسبا و سببا به موجب این مصیت متآثرند تسلیت عرض نموده از درگاه ایزد منان برای آن مرحوم علو درجات و برای بازماندگان صبر جزیل مسئلت دارم. سید حسین موسوی 21 اردیبهشت 1404
