مزجَاةٍ

 امروز یتیمان کوفه بی پدر می شوند

نه تنها یتیمان کوفه که کوفه

نه کوفه که هستی بی پدر می شود

شیر در کاسه از شرم خون می شود

کاسه ها در دست اطفال سرگردانند

یتیمان عالم، درد یتیمی را تازه می فهمند

بغضی جانکاه ،سایه افکنده است

دل در کوچه های کوفه ،بی قراری می کند

و محراب خروش دلتنگی سر می دهد

مرغان آسمان، عزادار مهربانترین مظهر هیبة اللهند.

حاکم دلهای شوریده ، امروز قیامت می کند

سلطان بی همتای ملک عاشقی ، دلبری ها می کند

میزان حق ، قیامت می کند

بوتراب ارض ، در نزد حق ، تصویر احسن را نمایان می کند

حیدر کرار ، قدرت تسلیم را در اوج ، تصویر می کند

امروز علی ، با حق عشقبازی می کند.

هرکه از دنیا رود

چون از تبار مومنان است

آخرین نماز بندگی را در حضورش

مومنان با نام میت می کنند

اما امروز علی ، زنده تر میشود

در درون دلها بیشتر آشیانه می کند

گوشها با صدایش تازه می خواهند انس گیرند

و چشمها با جمالش ، مستی کنند

علی زنده ترین زنده ها است

عاشق ترین عاشقان است

و عارفترین به رموز هستی.

علی کیست؟

چشم او عین الله.

زبان او لسان الله.

دست او ید الله

گوش او اذن الله

کلامش بوی حضرت حق می دهد

و دستش ، خیبر شکن ، هستی را مبهوت قدرتش میکند

سکوتش ، آیینه تمام نمای مقام تسلیم و رضای اویند

علی کیست؟

بوترابی است که در قله بندگی است

علی ،عبد الله است در سرزمین ربوبی

و امام است در دیار بندگی.

علی کیست؟

مظهر رافت و رحمت است

دستگیری می کند

از کیان؟

از تمام دور افتادگان از طریق بندگی

از گنهکاران و جاماندگان قطار عشقبازی با خدا

علی دلنوازی می کند

با لطافت ، تا منزل رحمت للعالمین

غریقان بحر معاصی را رهنمون است.

او امام است.

آری او امام است که در زندگی به او باید اقتدا کرد

نماز زندگی در اقتدا به او رنگ صبغة اللهی می گیرد

نقش خدا بر قامتش تصویر می شود

بگذار تا در چنین روزی خود را با علی ببینیم

بیش از آن که علی سر از رکوع بر دارد

خود را به مسجد رسانیم

که محراب بی تاب حضور مومنین است

باید به مولا اقتدا کرد

گامهای زندگی را با او و به عشق او برداشت

سید حسین موسوی

تهران مرداد 92-21رمضان