حفظ عفت
| حفظ عفت |
|
حفظ عفت از واجباتي است که اسلام به طور مؤکّد مخصوصاًاز زنان خواسته است، و ترک اين واجب در بعضي از موارد گناهش به اندازهاي بزرگ استکه مثل آن در دين اسلام بينظير يا کم نظير است. و اين واجب الهي اقسامي دارد:
الف ـ حفظ عفتچشم 5. مسلمانان نبايد نگاه شهوتانگيز به يکديگرداشته باشند غير از زن به شوهرش يا شوهر به زنش؛ و فرقي نيست که آن نگاه به نامحرمباشد يا ـ العياذ باللَّه ـ به محرم نظير مادر و خواهر و مادر زن و مانند اينها،مرد به زن باشد يا زن به مرد، مرد به مرد باشد يا زن به زن. و خلاصهي کلام اين کههر نگاهي که محرک شهوت جنسي باشد، در اسلام حرام، بلکه تخيلها و وسوسهها که محرکشهوت باشد و مربوط به زن و شوهر نباشد؛ حرام است. 6. نگاه مرد به بدن زن نامحرم ـ جز صورت و دو دست تا نرسيده به مچ ـ گرچهشهوتانگيز نباشد، حرام است؛ و نگاه به صورت و دستها تا نرسيده به مچ، اگر شهوتانگيز يا مفسدهانگيز باشد، حرام است؛ و اگر هيچ يک از اين موارد نباشد، گرچه حرامنيست ولي ترک آن مگر به اندازهي ضرورت بسيار شايسته است. 7. نگاه زن به بدن مرد نامحرم ـ جز صورت و سر و گردن و دستها تا نرسيدهبه مچ ـ گرچه شهوتانگيز نباشد، حرام است؛ و نگاه به صورت و سر و گردن و دستها، اگرشهوتانگيز يا مفسدهانگيز و يا جالب باشد، حرام است و در غير اين صورتها گرچه حرامنيست، ولي ترک آن مگر به مقدار ضرورت بسيار شايسته است. 8. نگاه زن و مردي که محرم يکديگرند نظير مادر و خواهر و خاله و عمه ومادر زن و مانند اينها به بدن يکديگر ـ جز عورتين ـ اگر شهوتانگيز و فتنهانگيزنباشد، جايز است؛ ولي مرد با عفت و زن با عفت نگاه به مواضع حساس محرم خود نظيربالاي زانو و سينه و پشت و مانند اينها نميکند مگر در موقع ضرورت. 9. نگاه مرد به بدن مرد جز عورتين و نگاه زن به بدن زن جز عورتين، اگرشهوتانگيز و مفسدهانگيز نباشد، جايز است؛ ولي مرد عفيف و زن با عفت نگاه به مواضعحساس همجنس خود نظير بالاي زانو و سينه و مانند اينها نميکند. 10. زن بايد تمام بدن خود را از نامحرم بپوشاند، ولي نپوشانيدن صورت و کفدستها و روي آنها تا نرسيده به مچ، اگر شهوتانگيز يا فتنه انگيز و يا جالب نباشد،جايز است، گرچه پوشانيدن آنها براي يک زن با عفت بسيار خوب است و به خوبي از قرآن3 وروايات اهلبيت عليهمالسلام و سيرهي آن بزرگواران استفاده ميشود که روگرفتن زن يکشعار اسلامي است؛ و بايد همهي ما به شعارهاي اسلامي و مذهبي اهميت خاصي بدهيم. 11. مرد بايد تمام بدن خود را جز سر و صورت و گردن و زير گلو، از نامحرمبپوشاند، شهوتانگيز يا مفسدهانگيز يا جالب باشد يا نباشد.
ب ـ حفظ عفت زبان زن و مرد نبايد با يکديگر حرفهاي شهوتانگيز يا مفسدهانگيز داشته باشند مگر زن و شوهر با يکديگر، و فرقي نيست که آن گفتارها رکيک باشديا نه، از باب غنا باشد يا نه، زن و مرد محرم باشند نظير خواهر و برادر يا مادر وپسر و مانند آنها و يا نامحرم. 12. اگر حرفهاي زن جالب باشد به طوري که مرد را متوجه خود کند، آن گفتاردر مقابل نامحرم حرام است، همانگونه که اگر گفتار مرد طوري باشد که زن لاابالي درعفت را به طمع بيندازد، آن گفتار حرام است. 13. صحبت مرد و زن نامحرم با يکديگر، اگر شهوتانگيز و فتنهانگيز وجالب نباشد، گرچه حرام نيست ولي اکتفا به مقدار ضرورت بسيار خوب است.
ج ـ حفظ عفت گوش شنيدن چيزهايي که شهوتانگيز يا مفسدهانگيز است، حرامميباشد، نظير غنا و آهنگها و دايره و تنبک و مانند اينها و نيز حرفهاي محرک رکيکيا غير رکيک، گوينده محرم باشد يا نه. 14. غنا و موسيقي و رقص، حتّي زن براي شوهر يا شوهر براي زن، حرام است،ولي گفتن حرفهاي شهوتانگيز زن و شوهر براي يکديگر اشکال ندارد بلکه در بعضي ازموارد از مستحبات نيز شمرده شده است.
دـ حفظ عفت در زينت 15. زينت زن براي نامحرم و يا نشان دادن بهنامحرم حتّي بوي خوش و انگشتر و ساعت و حلقه، حرام است، شهوتانگيز و مفسدهانگيزباشد يا نباشد. و همچنين است زينت کردن مرد براي زن نامحرم، ولي نشان دادن زينتنظير ساعت و انگشتر و مانند اينها، حرام نيست مگر شهوتانگيز باشد و يا مفسدهاي دربر داشته باشد.
ه ـ حفظ عفت درلباس 16. اگر لباس زن يا مرد شهوتانگيز يا مفسدهانگيز باشد و يا جلب نظر کند، پوشيدن آن در مقابل نامحرم حرام است، مانتو باشد ياچادر، جوراب باشد يا شلوار، تنگ باشد يا گشاد. 17. لباس زنانه نظير پيراهن و دامن زنانه که مختص به زنهاست، براي مردهاحرام است؛ و لباس مردانه نظير کت و شلوار مردانه که اختصاص به مردها دارد، برايزنها حرام است؛ و اصلاح زنانه به گونهاي که مختص به زنهاست، براي مردها حرام است؛ و اصلاح مردانه به گونهاي که اختصاص به مردها دارد، براي زنهاحرام ميباشد. 18. لباس زنانه براي مرد و لباس مردانه براي زن، وقتي حرام است که زنبخواهد شبيه مرد يا مرد شبيه زن شود؛ ولي اگر تشبه نباشد، نظير اين که زن براي رفعسرما کت و شلوار مرد را بپوشد و يا مرد براي ستر عورت پيراهن زن را بپوشد، اشکالندارد. 19. چادر يک حجاب مذهبي و ملي است، و اگر زنها آن را از دست بدهند و يا ـ العياذ باللَّه ـ در جامعه به صورت ضد ارزش درآيد، خسارت فراواني دارد. و زن ايرانيکه هميشه حتّي قبل از اسلام شهرت به عفت داشته، نبايد اين حجاب مذهبي و ملي را ازدست بدهد. و بايد زنهاي با عفت و مردهاي با غيرت بدانند که از دست دادن آن مقدمهبراي بدحجابي و بيحجابي است؛ و اگر چنين شد ـ العياذ باللَّه ـ گناه آن دامنگيرکسي ميشود که آن مقدمه را فراهم نموده است. علاوه بر اينها از مسائل قبل معلوم شدکه در بسياري از موارد زن بايد صورت و دستهاي خود را از نامحرم بپوشاند و پوشانيدنصورت احتياج به چادر دارد. 20. پوشيدن لباسهايي که مختصّ به کفّار است نظير کراوات و پوشيدنلباسهايي که مختص به اهل معصيت است نظير لباسهاي تنگ و محرک، براي مرد و زن حراماست و اگر بدون توبه از دنيا رود، پروردگار عالم او را با کفّار و اهل معصيت محشورميکند. 21. اگر لباس انگشت نما باشد و شخصيت کسي را که آن را پوشيده است،مسألهدار کند ـ که به آن لباس شهرت ميگويند ـ پوشيدن آن لباس چه براي مرد و چهبراي زن، حرام است؛ نظير پوشيدن لباسهاي رنگارنگ و نظير لباس سرخ براي مرد و پوشيدنچادر سرخ براي زن، و نظير بيرون آمدن از خانه با يک لنگه کفش و مانند اينها.
وـ حفظ عفت به حسب زمان و مکان 22. اختلاط زن و مرد اگر شهوتانگيز و يا موجبمفسده و يا داراي احتمال مفسده باشد، حرام است؛ و اگر چنين نباشد، گرچه حرام نيستولي جدا بودن از يکديگر در همه جا بسيار شايسته است. 23. نشستن زن و مرد نامحرم بر سر يک سفره، اگر شهوتانگيز يا مفسدهزا ويا موجب نگاه حرام ميشود، حرام است؛ و اگر چنين نباشد، گرچه حرام نيست ولي جدا بودناز يکديگر بسيار خوب است. 24. بودن زن و مرد نامحرم درجاي خلوت، اگر شهوتانگيز يا مفسدهانگيز ويا داراي احتمال مفسده باشد، حرام است؛ ولي اگر چنين نباشد، نبودن آنها در آن جابسيار شايسته است و زن با عفت با مرد نامحرم در جاي خلوت نمينشيند. 25. بايد از ورود بچههاي مميز ـ که خوب را از بد تميز ميدهند ـ بهاطاق خواب در وقت خلوت زن با شوهر، ممانعت کنند گرچه مباشرت زن و شوهر نباشد، و دروقت مباشرت علاوه بر وجوب ممانعت از بچههاي مميز، نبودن بچههاي غير مميز حتّياطفال شيرخوار بسيار خوب است. 26. بيرون رفتن زن از خانه در مواقع خلوت نظير آخر شب و بعد از طلوع فجرو مانند اينها در صورتي که احتمال خطر بدهد، حرام است؛ و اگر احتمال خطر هم ندهد،نرفتن بسيار خوب است. و همچنين است اگر در ورود به جايي نظير خانه و مغازه و حمام ومانند اينها در معرض خطر باشد؛ و اگر احتمال خطر هم نباشد نرفتن بسيار خوب است. وچه خوب است که زن در جهت عرض و ناموس و عفت خود ترسو و محتاط باشد.
زـ حفظ عفت درمعاشرت 27. مواجهه و رو به رو شدن زن و مرد نامحرم،اگر شهوتانگيز يا مفسدهآور باشد، حرام است؛ و اگر چنين نباشد، رو به رو نشدن مگربه اندازهي ضرورت بسيار خوب است و قرآن شريف عدم مواجهه را ـ گرچه شهوتانگيز و موجب مفسده نباشد ـبراي پاکي دل زن و مرد بهتر ميداند.4 28. معاشرت و نشست و برخاست زن و مرد نامحرم، اگر شهوتانگيز و موجبمفسده باشد، حرام است؛ و اگر چنين نباشد، عدم معاشرت مگر به اندازهي ضرورت بسيار خوباست. 29. دوستيابي زن با مرد نامحرم و مرد با زن نامحرم، حرام است گرچه شهوتانگيز و داراي احتمال مفسده هم نباشد. و قرآن شريف از اين که زن، مرد نامحرمي را ويا مرد، زن نامحرمي را به عنوان دوست بگيرد، نهي مؤکّد فرموده است.5 30. معاشقهي زن و مرد نامحرم با يکديگر از گناهان بزرگ در اسلام است،مخصوصاً اگر براي يکديگر نامه نگاري و يا شعر و شاعري هم بنمايند؛ و بايد با فراموشکردن عشق شيطاني خود اين مرض خانمانسوز و بر باد دهندهي دنيا و آخرت را معالجه کنند.و اين معالجه گرچه مشکل است، ولي به مرور زمان و با صبر و حوصله ممکن است. 31. تبسم زن در روي مرد نامحرم و به عکس، اگر شهوتانگيز و يا مفسدهآورباشد حرام است؛ و اگر چنين نباشد، گرچه حرام نيست ولي خطر آن بسيار جدي است. وهمچنين است خندهي زن با مرد نامحرم و به عکس؛ بلکه حرکات نامحرم بايد حساب شده باشد. وهر چه شهوتانگيز و يا موجب مفسده و يا احتمال آن باشد، حرام است؛ و الا گرچهحرام نيست، ولي براي زن با عفت و مرد با غيرت، مواظبت از حرکات و سکنات خود يک امربسيار مطلوب و پسنديده است. 32. برخورد زن با شوهر و يا شوهر با زن در ميان مردم اعم از محرم ونامحرم، اگر شهوتانگيز يا موجب مفسده باشد، حرام است؛ و اگر شهوتانگيز و مفسدهزانباشد ولي عرف پسند نباشد، گرچه حرام نيست ولي زن با عفت و مرد با غيرت چنين کارهايي نميکنند؛ اما اگر خلاف مروت باشد به طوري که کاشف ازلااباليگري آنها باشد، حرام است. 33. برخورد زن با شوهر يا شوهر با زن از افرادي که مردم توقع بيشتري ازآنها دارند ـ نظير اهل علم ـ به طوري که عرف پسند نباشد، حرام است گرچه شهوتانگيز ويا مفسدهانگيز نباشد، بلکه گرچه خلاف مروت نيز نباشد.
حـ حفظ عفتفرج 34. زنا دادن و زنا کردن از گناهان بزرگ دراسلام است و قرآن شريف ميفرمايد: اگر بدون توبه از دنيا بروند، در حالي که سالها درجهنم ميباشند، لجام شده و خوار و ذليل نيز هستند.6 و کيفر آنها در دنيا اگر نزد حاکم اسلامي اثبات شود، صد تازيانه در ميان مردم است؛ و اگر زن زنا کار، شوهر داشتهيا مرد زاني، زن داشته باشد و اين عمل زشت را انجام دهد، علاوه بر اين که حد اوسنگسار است ـ که نظير اين کيفر در اسلام کم نظير يا بينظير است ـ، اگر بدون توبه ازدنيا برود ـ مطابق آن چه در روايات آمده ـ در جهنم بوي بد عورتين او اهل جهنم راآزرده ميکند.7 35. توبهي زنادهنده و زناکننده گرچه زن شوهردار يا مرد زندار باشد، فقطپشيماني از گذشته و اصلاح خود در آينده است و بازگو کردن آن گناه زشت نزد شوهر ياديگري حتّي نزد حاکم شرع از گناهان بزرگ است. 36. از گناهان بزرگ که نظير آن گناه در اسلام کم نظير است، همجنس بازياست که اگر در ميان دو مرد واقع شود به آن «لواط»، و اگر در ميان دو زن واقع شود بهآن «مساحقه» ميگويند. و در لواط علاوه بر اين که حد آن کشتن است، اگر بدون توبه ازدنيا رفت، با قوم «لوط» محشور ميشود. 37. توبهي همجنس بازي فقط پشيماني از گذشته و ترک آن عمل زشت است، و حراماست که نزد کسي حتّي حاکم شرع خود را رسوا کند. 38. دست دادن زن نامحرم با مرد نامحرم و بالعکس و معانقه و در بغل گرفتنيکديگر و يا خوابيدن در يک رختخواب بلکه در يک اطاق خلوت که کسي نباشد، حرام است وتعزير شرعي هم دارد گرچه شهوتانگيز و موجب مفسده نباشد و گرچه بدن آنها با همملامست پيدا نکند و در زير لباس و دستکش و مانند اينها باشد. 39. خوابيدن دو مرد يا دو زن زير يک رختخواب، اگر شهوتانگيز يا مفسدهانگيز و يا داراي احتمال مفسده باشد، حرام است؛ و اگر چنين نباشد، سزاوار نيست،مخصوصاً اگر دو جوان در يک بستر استراحت کنند. منبع : دفتر ایت الله مظاهری
|